Botë

Pranë dritares afrohem
me mundin e fundit
shiqoj, nuk shoh asgjë
zhdukesh për një sekond
dhe më kthehesh nga hiqi
rëndë më godet në kokë
më perplasë në tokë..

e shkatrruar ngritem
të shoh të mirën ne ty
mundohem..

atëherë më kujtohesh ti
unë kam të kaluarën tënde
une kam edhe të tashmen
kam cdo imtësirë
cdo thjeshtësi
prej të qarës së parë..
cdo buzëqeshje hyjnore
cdo shiqim magjepsës
shpirti i thate
mbushet...

Edhe shpirti mbushet ,
edhe syte mbushen plot-
lot!
Kujtimi kethehet
apo ndoshta une ike
drejt nje takimi te ri,
atje ku mendja me therret
ku ti me pret...Ku ???
Neper koridoret e kujteses
ndegjoj hapat tu
..si dikur...
kur ecje drejt portes
kur vije drejt meje
kalldermit te shtruar me gure!!

Sepse ti je këtu
vezullim në sytë e mi!
Në hapsiren e pafund
endem e lumtur!
Askush
Asnjëherë
nuk ka qenë
as nuk do jetë
KËTU!!

Në shkallën e fundit
ulur do jem
vezullimi me shqetëson!
Lumturinë prek me dorë
e shoh
e ndiej..

".... Me than se vjen me Pranveren
dhe vertete
ne Pranvere ju kerkove ,
ne Pranvere ju kam gjete....."

Nuk e shoh, e ndiej
Është cdokund rreth meje
Ka egzistuar që nga kohërat e lashta
Kan shkruar për të
Kënduar për të
Askush nuk kuptoi pse-në

Tani e kam unë
Nuk dua të di asgjë
Ku ishte fshehur
Nga erdhi
Si përfundon
Dua vetëm t`a jetoj!!

Nje mendim i paster
nje shiqim kerkues
nje trup qe digjet
nje mendje e molisur
nje sy i mbyllur
nje buze gjysme e hapur
nje dore e shtrire
nje deshire e flaket
nje shpirt brenda tjetrit
nje e neserme e jotja
nje mahni ne mrekulli
nje trup!!!

Falem o Zot
te ike nga vetevetja sot .
Te bredh brigjeve
te ece shtigjeve .
Te preke majave qe djegin
te ike nga hijet qe ndjekin .
Te mbaj ne dore nje gershete
te te them pa frige
nje te vertete!!

Eshte marramendese
fuqia e porosise
ne bukurine e vargut!
ndieje thellë
kujtoje;
gjuha e zemres
e kuptuar vetem nga Shpirti!

Me fal o Zemer
po hyj keti shtegu ,
vetem per fjalen tande.
Thuaje brengen
o Shpirt i shprishur,
i lodhur nga pritja,
i djegur nga malli,
i hazdisur nga deshira
e i mberthyer ne pranga!!
Ne pritje te nje fjale ,
te nje fjale shpirti!

Ngurtesine e rrejshme
falja zemres!
Ne nje bote te endrrave
do bredhi lirshem
pa pranga!
Do ruaj pritjen,
mallin dhe deshiren..
Do ruaj endrrat sekrete..
Ngrohtesine
do e mbaj te fresket
ate te prekjes...

...edhe fjalen edhe pritjen,
krejt cka deshti i fala,
vetem lotin e dhimbjes
per veten time e ndala!!
Ne kopshtin e shpreses
ujis kujtimin per Ty,
ne uren qe lidhe brigjet
dua te te shohe me sy!
Tek vjen hazdisur
me ata sy sikur biluri
me flladin agimeve stolisur,
te pres mbi kete URE -Guri!!

Lotin e dhimbjes
do e ndajme te dy
do vi hazdisur
te te shoh ne sy!
Te t`fal vargun
urave e shtigjeve
te t`fal endrren
ne pranine e yjeve!

E vargu im ,
fjale e then ne heshtje,
pshertime qe del ngadal,
mbaju -ece drejt
edhe kur te tunde dallga,
se je renkim zemre,
qe botes i ofrohesh si Fjale!
Mos e trazo qetesine
ne pritje te nje dite te re,
je Ti -Vargu im
jam une -vetmia e jote-
ne kete mes do te hyj Pranvera

e lotin do e beje gezim -
veq per Ne !!